ترجمه : 101 - ما او ( ابراهيم ) را به نوجوانى بردبار و پر استقامت بشارت داديم . 102 - هنگامى كه با او به مقام سعى و كوشش رسيد گفت : فرزندم من در خواب ديدم كه بايد تو را ذبح كنم ! بنگر نظر تو چيست ؟ گفت : پدرم هر چه دستور دارى اجرا كن ، به خواست خدا مرا از صابران خواهى يافت ! 103 - هنگامى كه هر دو تسليم و آماده شدند و ابراهيم جبين او را بر خاك نهاد . . . 104 - او را ندا داديم كه اى ابراهيم ! 105 - آنچه را در خواب ماموريت يافتى انجام دادى ، ما اين گونه نيكوكاران را جزا مىدهيم . 106 - اين مسلما امتحان مهم و آشكارى است . 107 - ما ذبح عظيمى را فداى او كرديم . 108 - و نام نيك او را در امتهاى بعد باقى گذارديم . 109 - سلام بر ابراهيم باد ! 110 - اين گونه نيكوكاران را پاداش مىدهيم . تفسير : ابراهيم در قربانگاه در آيات گذشته به اينجا رسيديم كه ابراهيم بعد از اداى رسالت خويش در بابل از آنجا هجرت كرد ، و نخستين تقاضايش از پروردگار اين بود كه فرزند صالحى به او عطا فرمايد ، زيرا تا آن روز صاحب فرزندى نشده بود . نخستين آيه مورد بحث سخن از اجابت اين دعاى ابراهيم به ميان آورده ، مىگويد : « ما او را به نوجوانى حليم و بردبار و پر استقامت بشارت داديم » ( * ( فَبَشَّرْناه بِغُلامٍ حَلِيمٍ ) * ) . در واقع سه بشارت در اين جمله جمع شده است : بشارت تولد فرزندى